متفاوت هستم ، شاعری, ایرانی, با نگاهی ویژه ؛ بینشی انسانی اهل شعر و واژه ، جمله را میکاوم گاه صاف و آبی ؛ گاه هم بارانی جنس من از هجرت ،ره سپردن کارم عاشق تغییرات ؛ریشه ای ، بنیانی مثل شمعی روشن ، سوز

بندی تن شده ام محبسِ من شد جانم آرزومند فراری شدن از زندانم بُعد دیوار شد هر جزء وجودم در چشم قفل دل را بگشا ، لطف کن ای جانانم ببر از قالب تن تا به جهان دگرت با نگاه تو خوشم حضرت حق ، یزدانم بجز از م

تمام هیکلش لب شد و منهم u200fبرای بوسه لشکرها کشیدم u200fزدم بر قلعه ی زیبای لب ها شدم وارد و تا گنجش رسیدم.

ملّت رفیقِ راه و ندانسته قدرمان دائم نبوده محبّت و صبرِمان ترسم که در تهِ قصّه و ماجرا گردیده سنگ لحد روی قبرمان باشد ،قمارو برنده شما در آن فریاد و درد خدایا از این بلا چون موش گشته و انب

دل شب بود و غمت بود و من و حال خراب خون دل شد غزلم چشمه ی وقتم مرداب از تو گفتم و نوشتم و نوشتم گفتم تا سحر هرچه نوشتم همه را داده به آب

نسلِ پیچیده, و زنجیری دنیا شده ایم همچو رایانه وماکت ومقوّا شده ایم در سخن داعیه دارانِ تفاهم هستیم در عمل دشمن سازش و مدارا شده ایم نیست لبخند به یک کوچه که تاپنجره ای رو به آن وابِشَوَد،خالقِ غم ها ش

در دهِ دوری که حرف حق زدن جانبازی است صحنه در دست گروهی راضی ناراضی, است آنکه روزی در غم ایمان مردم بوده است از برای نفع خود در کار کافرسازی است چون که نان را در تنور قهر مردم می پزد انعکاس سعی او مان

ساده تر از گل و جاری تر از آب شعله ور ، ساکت و زیبائی ناب مثل دریای عمیق و موّاج جمع اضداد چو بیداری و خواب آتشم زد و تماشا کردم رفت و ماند حسرت دیدار و عذاب باز من ماندم و تنهائی و غم بازهم شادی بیهوده ، سراب .

بنام خداتقدیم به رفتگران زحمتکش #شهرداری_فیروزکوه صدای پای جارویت چه پر تعداد می آیدچنان شیرین کِشی ،انگار که فرهاد می آیدمَحل در خواب و بیداری برای رُفتُ و روبِ آنخدارا ؛ زحمتت آیا کسی را یاد می آی