امیری فیروزکوهی

از عاشقان شاعری والا ، ادیبم

عشقم بُوَد سیّد کریمخانِ نجیبم

بخشنده تر از حاتم طاعی و دریا

بی مهر مسعود عزیز او غریبم

بسیاری از روح بلندش وام دارد

معنای گفتار و کلام او طبیبم

گمگشته ای در تار و پود شعر اویم

حیران در آن وادی و با حالی عجیبم

چون سرزمینهای وسیع و بیکرانست

اشعار زیبای دلارای حبیبم

آذین دل را میکشانم زیر پایش

آوای دلتنگی از آن داغ مهیبم .